
اعطای یارانه به نهاده های تولید، اعطای یارانه به اعتبارات و تسهیلات بخش جهت امور جاری و سرمایه ای، تعیین قیمت های خرید تضمینی محصولات کشاورزی، اعمال محدودیت های تعرفه ای و غیرتعرفه ای بر واردات محصولات کشاورزی، پرداخت یارانه به صادر کنندگان محصولات کشاورزی، ارائه رایگان انواع خدمات توسعه ای و ترویجی، پرداخت غرامت به خسارت دیدگان از بلایای طبیعی، اختصاص یارانه به بیمه کشاورزی و انجام سرمایه گذاری های زیر بنایی مختلف برای توسعه روستایی. موارد مذکور بیانگر رشد چشمگیر یارانه بیمه کشاورزی از یارانه های تولیدی بخش در مقابل رشد منفی یا در واقع کاهش سهم سم و بذر است. بعد از حق بیمه سهم دولت سود تسهیلات کشاورزی بیشترین رشد را داشته است که می تواند بیانگر هدفمندی یارانه های تولیدی به سمت وسوی یارانه های مطمئنی باشد که کارایی عوامل تولید نیز به همراه آنها افزایش یابد. با توجه به اهمیت بیمه کشاورزی در مدیریت ریسک و تثبیت درآمد کشاورزان، تزریق یارانه به این مقوله از اهمیت بالایی برخوردار است و سهم زیادی از یارانه های بخش به بیمه کشاورزی در کشورهای توسعه یافته نشانگر این امر است. در کشورهای با گسترش مطلوب نظام بیمه، دولت یارانه هایی را به این بخش اختصاص داده است که این یارانه ها شامل درصدی از حق بیمه محاسبه شده و غرامت پرداختی توسط صندوق بیمه (درصورت عدم پوشش هزینه های اجرایی و غرامت های آنها توسط حق بیمه های دریافت شده) است. از آنجایی که این یارانه ها به عنوان منابع عمومی هستند و می تواند به هر صورتی هزینه شود باید اختصاص آن به بخش های مختلف هدفمند باشد تا علاوه بر بهره مندی مستقیم و غیرمستقیم اقشار مختلف و حمایت اصولی از بخش، از هدر رفتن منابع و سرمایه های ملی جلوگیری به عمل آمده و موجبات توسعه پایدار کشاورزی را فراهم سازد. با توجه به ماهیت ریسک پذیری بالای بخش کشاورزی، لزوم حمایت دولت از این بخش ضروری است.اعطای یارانه به بیمه کشاورزی به عنوان یکی از سیاست های اعمال شده از سوی دولت به منظور حمایت از تولید و تولید کننده باعث ایجاد نظام پایدار همراه با کارایی بخش خواهد بود. نگاهی اجمالی به حق بیمه های اخذ شده از کشاورز و حق بیمه سهم دولت در کنار هزینه های غرامت های پرداختی به علاوه هزینه های اجرایی در ربع قرن تلاش بیمه کشاورزی بیانگر رشد شتابان یارانه های دولت است که در آینده نیز رو به افزایش است، لذا لزوم هدفمند کردن این یارانه ها در قالب طرح گروه بندی محصولات احساس شده و علاوه بر کاهش بار مالی دولت موجب افزایش کارایی و تخصیص بهینه عوامل تولید خواهد شد. با ورود به عرصه جهانی، عضویت در سازمان تجارت جهانی و واقعی شدن قیمت ها در بازار رقابت جهانی، کشاورزی باید به گونه ای مدیریت شود که سود آور باشد و این ممکن نیست مگر با افزایش بهره وری عوامل تولید. بدین منظور باید سرمایه گذاری در این بخش با ضریب امنیتی بالا انجام گیرد که از راهکارهای این افزایش امنیت ایجاد رقابت با دیگر بخش ها یعنی صنعت و خدمات بوده، انگیزه و رغبت سرمایه گذاران برای سرمایه گذاری در تولید کشاورزی ایجاد شود تا این بخش از نظر سودآوری و ارزش افزوده با صنعت و خدمات وارد رقابت شود. ایجاد درآمد مطمئن و قابل قبول برای تولید کننده بخش کشاورزی به صورت راهبردی و اقتصادی کردن کشاورزی نیز می تواند ما را در نیل به این هدف یاری رساند. نظر به ناگزیر بودن ریسک در فعالیت های بخش کشاورزی این بخش که مانند کارخانه ای بدون سقف و حصار در معرض خطر قرار دارد، با نگاهی به موقعیت جغرافیایی ایران که روی کمربند خشکی و خشکسالی زمین، با ثلث بارندگی متوسط نسبت به میانگین جهانی و تبخیر و تعرق 3برابر متوسط جهانی، جایگاه یازدهم ایران در رتبه بندی کشورهای بلاخیز و رخداد 31 نوع از 40 نوع بلای طبیعی در کشورمان توجه به این نکته را ضروری می سازد که باید نگاه مسئولین به این بخش نگاهی ویژه باشد. بررسی تذکرات نمایندگان مجلس شورای اسلامی به مسئولین اجرایی بخش کشاورزی نشان می دهد اکثر این تذکرات برای خسارات از جمله خسارات ناشی از خشکسالی حوزه های انتخابیه مربوطه است. حال این سؤال مطرح می شود که در این شرایط اعطای یارانه چه وجهی دارد؟ در پاسخ باید گفت، این امر بدان معناست که سیاست های دولت در کوتاه مدت به دلیل پرهیز از تنش های سیاسی اجتماعی که مغایر با تدبیر کلان کشورداری است، نباید تغییر کند اما در افقمیان مدت و بلندمدت با متوجه کردن یارانه ها به سمت تولید و افزایش سهم یارانه هایی که با بهبود مدیریت، بهره وری واحدهای تولیدی را افزایش می دهند می توان دوری را ایجاد کرد که اعطای یارانه و افزایش بهره وری با هم افزایی یکدیگر را تقویت مضاعف کنند به نحوی که بتوان حمایت های دولتی را کمرنگ و در نقاط دیگر به کار برد. همچنین بیمه کشاورزی با ایجاد شروط ضمن عقد قرارداد خود با کشاورزان آنچنان که در اساسنامه آن به موضوع تشویق و تسویق کشاورزان به تولید بهتر، آنها را ترغیب به مدیریت هرچه بهتر واحد های تولیدی می کند تا جایی که درصورت عدم وقوع خسارت ناشی از عوامل طبیعی غیرقابل پیش بینی، واحد دچار افت درآمد نمی شود و این همان بهره وری عوامل تولید است. نویسنده : رامین امینی
منبع :همشهری آنلاین تاریخ : 12 آبان 1388 شاخه : کشاورزی ، دامداری و شیلات