آلبرت انشتین در این باره می گوید: «قوی ترین نیرو در جهان چیست؟... سود مرکب»
به گفته یک سرمایه گذار موفق دیگر، «نمی دانم که عجایب هفت گانه جهان چه چیزهایی هستند، اما هشتمین مورد آنها را می شناسم: سود مرکب»
سرمایه گذار خبره از پرداخت مالیات و دیگر هزینه های داد و ستد متنفر است و فعالیت های خود را به گونه ای تنظیم می کند که پرداخت مالیات خود را به طور قانونی به پایین ترین حد برساند.
اما سرمایه گذار بازنده، متوجه تاثیر منفی مالیات ها و هزینه های داد و ستد بر عملکرد سرمایه گذاری در بلندمدت نیست و یا آن را نادیده می گیرد.
از هنگامی که وارن بافت کنترل برکشایرهاثوی را بر عهده گرفته، این شرکت فقط یک سال اقدام به پرداخت سودهای سهام کرده است و بافت در این مورد به شوخی می گوید: «در این مدت احتمالا من در دستشویی بوده ام.» برکشایر سودهای سهام پرداخت نمی کند و بافت علاقه ای به آنها ندارد. علت آن چیست؟ مالیات!
هنگامی که سودهای سهام پرداخت می شود، میزان مالیات بر درآمد دو برابر می شود. ابتدا شرکت، مالیات بر درآمد را می پردازد، سپس، سهامداران مالیات بر سودهای سهام خود را می پردازند. یک دلار از سودهای شرکت، پس از پرداخت مالیات مربوط به آن، به 65 سنت بدل می شود. هنگامی که سودهای سهام پرداخت می شود، از این میزان تنها 55 سنت باقی می ماند، زیرا مالیات بر درآمد فدرال نیز از آن کسر می شود و در صورتی که شما در نیویورک یا کالیفرنیا مشغول زندگی باشید فقط 44 تا 45 سنت برای شما می ماند، زیرا باید مالیات بر درآمد ایالتی را نیز پرداخت کنید!
اگر یک شرکت اقدام به پرداخت سودهای سهام نکند، درآمد شرکت تنها یک بار مشمول مالیات می شود و آن شرکت می تواند سود انباشته را در قالب بازده حقوق صاحبان سهام خود به حساب آورد. در صورتی که این شرکت تابع روش بافت باشد می تواند آن 65 سنت از درآمدهای حفظ شده را به میزان 15 درصد درآمد سالانه و یا بیشتر، اضافه کند.
هر سهامدار برای آنکه بازده مشابهی در حدود 44 تا 45 سنتی که از سودهای سهام او باقی می ماند، دریافت کند باید شرکتی با بازده 2٠ درصدی نسبت به حقوق صاحبان سهام پیدا کند.
بافت علاقه ای به پرداخت سودهای سهام ندارد زیرا نمی خواهد که ارزش ویژه متعلق به سهامدارانش (به ویژه خودش) مشمول کسر مالیات دو برابر شود. همچنین او نمی خواهد که سود سهام دریافت کند زیرا می داند که بسیار بهتر خواهد بود که این مبالغ در شرکتی که پیش تر خریداری کرده است به صورت سود مرکب جمع شود.
اثر شگفت انگیز کنترل هزینه ها
بافت همچنین هیچ گونه علاقه ای به پرداخت مالیات بر سود ناشی از فروش سهام ندارد. این عامل یکی از دلایلی است که بافت مایل به حفظ سهام به صورت «دائمی» می باشد، که در این روش، مالیات بر سود سرمایه به صورت نامحدود به تعویق می افتد.
یکی از راه هایی که سرعت افزایش سرمایه را بالا می برد، کاهش مالیات ها و دیگر هزینه های معاملاتی می باشد. کمترین مبالغی که امروزه پس انداز شود می تواند تاثیر بسزایی بر ارزش ویژه در بلندمدت داشته باشد و علت آن جادوی سود مرکب است. بافت از طریق وارد کردن این اندوخته ها به سیستم سرمایه گذاری خود به افزایش نرخ سود مرکب می پردازد و به این ترتیب جلوه بیشتری به این تاثیر می بخشد.
جورجی شوارتز نیز دقیقا تفکری مشابه دارد. او می نویسد: «من به عملکرد کلی صندوق (کوآنتوم) در بلندمدت علاقمند هستم. اگر شما به مدت 25 سال بازده ای معادل 3٠ تا 4٠ درصد در سال داشته باشید، حتی اگر با سرمایه بسیار کمی آغاز کرده باشید، پول بسیار زیادی به دست می آورید. به این ترتیب حجم پولی که من به دست آورده ام بسیار زیاد است».
تعجبی ندارد که سرمایه گذار خبره بر بازده کلی خود تمرکز دارد. همچنین طبیعی است که او تمام مواردی که باعث افزایش یا کاهش بازده خواهند شد، را در نظر می گیرد.
کاهش کارمزدهای کارگزاری
مالیات تنها هزینه معاملاتی نیست که می تواند بازده را کاهش دهد. یک معامله گر کالا را در نظر بگیرید که از رویکرد آماری در سرمایه گذاری پیروی می کند. برای سهولت کار، فرض کنید که سیستم سرمایه گذاری او از هر هفت سرمایه گذاری، یک بار موفق عمل می کند (وقوع چنین شرایطی، غیرمحتمل نیست).
اما برای ساده بودن آمار و ارقام، ترتیبی غیر واقعی را در نظر می گیریم: هر یک از موفقیت های معاملاتی، سودی معادل 65 درصد برای این شخص ایجاد می کند و هر کدام از شکست های معاملاتی، زیانی 5 درصدی برای او در برخواهد داشت. همچنین این شخص می تواند در مدت دو ماه، هفت مورد معامله انجام دهد یا 42 معامله در سال و نسبت مساوی از سبد سهام خود را به هر یک از این سرمایه گذاری ها اختصاص می دهد (یک فرض غیر واقعی دیگر).
اگر این شخص با دارایی ٧٠٠٠ دلار، کار خود را آغاز کند و برای هر یک از معاملات خود 1٠٠٠ دلار اختصاص دهد، در پایان دو ماه، سودی معادل 65٠ دلار از یک معامله و زیانی معادل 5٠ دلار برای هر یک از شش معامله دیگر کسب می کند. در مجموع 35٠ دلار(معادل 5 درصد)بدست می آورد. در پایان سال، این شخص 93٨٠ دلار بدست می آورد، که بازده سالانه ای معادل 34 درصد می شود. آسان ترین راهی که این شخص بتواند بازده خود را افزایش دهد، چیست؟
اغلب سرمایه گذاران به دنبال راهی هستند تا سود معاملات موفق خود را افزایش دهند یا تعداد معاملات موفق خود را افزایش دهند. اما برای انجام چنین کاری، شما باید سیستم سرمایه گذاری خود را اصلاح کنید که اقدامی دشوار است. بسیار آسان تر است که همچون سرمایه گذار با تجربه، ابتدا بر کاهش هزینه ها تمرکز کنید. فرض کنید که این معامله گر می تواند کارمزد کارگزاران یا دیگر هزینه های معاملات را تنها به میزان 5 درصد در هر معامله کاهش دهد. این میزان، هر یک از زیان های او را از 5٠ دلار به 50/47 دلار کاهش خواهد داد. بازده سالانه او به 9/35 درصد افزایش می یابد. این اتفاق، پیشرفت خوبی است. اما در مدت ده سال، این صرفه جویی 5 درصدی در هر معامله، تاثیر بسیار زیادی بر بازده سرمایه او دارد. پیش از تغییرات، ٧٠٠٠ دلار ابتدایی او در مدت ده سال به 13٠٧٠٠ دلار می رسید؛ اما با اصلاح زیان هر معامله از طریق کارمزدهای پایین تر، این شخص پس از ده سال 15٠٨٠٠ دلار خواهد داشت. اندوخته ها به تنهایی 2٠1٠٠ دلار به ارزش ویژه او می افزایند یعنی سه برابر سرمایه اولیه! سرمایه گذار خبره می داند که یک سنت اندوخته شده می تواند به معنای کسب یک دلار در آینده باشد؛ به آن شرط که از هدر رفتن پول جلوگیری کند.
منبع: www.bourse24.ir
منبع :روزنامه دنيای اقتصاد تاریخ : 29 دی 1390
