جلسه ماهانه انجمن اقتصاددانان ایران با هدف بررسی بحران مالی و اقتصادی جهانی و ضرورت بازنگری در سیاست های بازرگانی، پولی و ارزی کشور در محل اتاق ایران برگزار شد.
به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی اتاق ایران، علی رشیدی نایب رئیس هیات اجرایی انجمن اقتصاددانان ایران در این جلسه سیاست های بازرگانی، پولی و ارزی را یکی از مهم ترین مسائل 70 سال اخیر کشور دانست و گفت: در شرایط بحران جهانی دولت ها باید اقدامات فوری نسبت به اتخاذ سیاست های اقتصادی مناسب داشته باشند.
وی در ادامه با اشاره به شرایط اقتصادی جهان پس از دوره آزادی سرمایه داری یادآور شد: بعد از آزادی سرمایه داری، 192 کشور با هم جنگ تعرفه ای داشتند و در این دوره که دوره سقوط اشتغال است کشورها برای ورود هرکالایی تعرفه های سنگین وضع می کردند و این تعرفه ها برای حفظ اشتغال و تولید داخلی پذیرفته شده بود.
وی سپس به روند کاهش تعرفه ها از سال 1936 اشاره کرد و تصریح کرد: سطح تعرفه ها در این دوران از 56 تا 100 درصد کاهش پیدا کرد و در سال 1947 نیز که قرارداد عمومی تعرفه و تجارت به امضا رسید یکی از اصول اولیه آن از بین بردن موانع غیرتعرفه ای بود.
رشیدی سپس به مذاکرات دور اروگوئه اشاره کرد که بر اثر آن تعرفه ها به 5 / 3 درصد کاهش پیدا کرد.
وی اساس کار سازمان wto را نیز تصمیم گیری درباره سیستم تعرفه ها و سهمیه ها دانست و گفت: کشورهایی مانند ایران از این جریان اقتصادی عقب افتاده اند و در سال 1937 که تجدید ارزیابی پشتوانه اسکناس در کشور انجام شد، لزوم توجه و حمایت از صنعت مورد تاکید و سیاست توسعه صنعتی ایران از این سال به بعد مورد توجه قرار گرفت که اثرات آن نیز در دهه 40 و 50 دیده شد.
نایب رئیس هیات اجرایی انجمن اقتصاددانان ایران به بررسی سیاست های توسعه پولی و صنعتی ایران پرداخت و تصریح کرد: از سال 1304 تا 1320 روشن ترین و دقیق ترین سیاست صنعتی کشور دیده می شود. در آن زمان 97 درصد واردات ایران کالاهای مصرفی بود ولی در سایه استقلال گمرکی و سیاست های توسعه صنعتی بیش از 22 کارخانه نساجی و کارخانه های قند و شکر در کشور ساخته شد و سهم واردات کالاهای مصرفی به کمتر از یک سوم کاهش یافت.
وی افزود: در این دوران واردات کشور موکول به صادرات بود و برای واردات هر کالایی باید قبلا گواهی صدور خود را ارایه می کردند. در سال 1318 فقط 800 هزار تن ماشین آلات برای راه آهن سراسری کشور وارد شد و در سال 1319 ایران علاوه بر رفع بسیاری از نیازهای داخلی کالاهایی نیز به دنیا صادر می کرد.
رشیدی سپس به سیاست های دوره 1346 تا 1356 اشاره کرد و گفت: در این دهه برنامه های چهارم و پنجم توسعه اقتصادی ایران اهداف دقیق و روشنی داشته است و به خوبی نیز اجرا شد.
وی به بررسی سیاست های پولی و مالی ایران پس از انقلاب پرداخت و یادآور شد: اقتصاد ایران پس از انقلاب وضعیت انحصار دولتی داشت و در سال 1370 لزوم اتخاذ سیاست های اقتصادی منسجم احساس شد.
وی لازمه پیوستن به wto را تعامل و رقابت اقتصادی با دنیا دانست و تصریح کرد: امروزه 43 درصد از تجارت جهانی از هرگونه تعرفه ای معاف است و کاهش تعرفه ها نیز یک طرفه نیست و تابع قوانین بین المللی است.
وی با اشاره به اثرات تعرفه در 30 سال اخیر در کشور یادآور شد: در سال های اخیر ایران نه تنها بازارهای صادراتی را از دست داده بلکه بازارهای داخلی نیز دچار لطماتی شده است.
رشیدی به وضعیت صنایع گاز سوز در کشور اشاره کرد و افزود: ایران 47 میلیون دلار صادرات صنایع گاز سوز دارد و در مقابل 800 میلیون دلار واردات در این حوزه داریم.
وی به اثرات بحران جهانی اقتصادی پرداخت و گفت: از نوامبر سال 2008 که بحران جهانی آغاز شد آمریکا برنامه ای 3 تریلیون دلاری برای حفظ تولید در این کشور اجرا کرده است واین در حالی است که پیش بینی می شود که درآمد ارزی ایران بر اثر این بحران نصف شود اما سیاست منسجمی برای کنترل اقتصادی در پیش گرفته نشده است.
وی سیاست های اعتباری کشور را فقط در بخش مسکن دانست و خاطرنشان کرد: وام های کوتاه مدت بیش از 39 هزار میلیارد بدهی معوقه ایجاد کرده است و در عین حال صنعت از نظر اعتباری در بدترین وضعیت قرار دارد.
منبع :خبرگزاری کار ایران تاریخ : 30 شهریور 1388 شاخه : تجارت و بازرگانی
